Co+jest+oceniane+podczas+prezentacji?


 * Elżbieta Łojszczyk **

I Prezentacja tematu (25% ogólnej punktacji)

1. Zawartość merytoryczna (realizacja tematu):

Materiał rzeczowy jest trafnie dobrany i wyselekcjonowany. Uczeń wnikliwie interpretuje treść przywoływanych tekstów kultury i rozpoznaje je w szerokim kontekście. Podejmuje podstawowe problemy związane z tematem na tle różnorodnych obszarów twórczości artystycznej i gałęzi humanistyki. Teza wystąpienia sformułowana jest zrozumiale, a wyczerpująca argumentacja pozostaje w związku z tematem. Zagadnienia towarzyszące myśli przewodniej prowadzą do sformułowania ogólnych wniosków. Syntetyczne ujęcie tematu uczeń opiera na rzetelnym odtwarzaniu i przywoływaniu sądów. Zasadnie dobiera cytaty, funkcjonalnie wykorzystuje materiały pomocnicze, prezentuje własne opinie. Dokonuje samodzielnej interpretacji materiału w związku z wiodącą problematyką, formułuje oryginalne sądy wartościujące.

2. Kompozycja:

Wypowiedź organizuje właściwy układ i proporcja podstawowych elementów, na które składają się: wstęp, teza, wprowadzenie, uargumentowane rozwinięcie, logiczne wnioskowanie, sądy podsumowujące. Uczeń wzbogaca argumentację poprzez uzasadnione dygresje. Kompozycja prezentacji jest spójna i dostosowana do czasu przewidzianego na wystąpienie.

II Rozmowa (35% ogólnej punktacji)

Uczeń rozumie treść i sens pytań. Formułuje poprawne merytorycznie odpowiedzi, odwołując się do przygotowanej w tym celu bibliografii i wiedzy spoza kanonu lektur szkolnych. Stopień ogólności i szczegółowości odpowiedzi dostosowuje do wymogów pytania. Podejmuje rzeczową polemikę w oparciu o zrozumienie stanowiska rozmówcy i skutecznie broni własnych poglądów. Wypowiada się swobodnie, przekonująco przedstawia własne racje.

III Język prezentacji i rozmowy (40% ogólnej punktacji)

Uczeń kształtuje wypowiedzi zgodnie z zasadami poprawności języka mówionego w zakresie ortofonii, fleksji, leksyki, frazeologii i składni. Przestrzega zasad etykiety językowej, zachowuje styl właściwy dla sytuacji oficjalnej, stosuje środki językowe typowe dla sytuacji rozmowy. Mowa ucznia wskazuje na sprawne posługiwanie się terminologią specjalistyczną i bogaty zasób słownictwa. Język wypowiedzi jest komunikatywny i wyraźnie zindywidualizowany.