SPOTKANIE+TRZECIE

 media type="youtube" key="Q17wTd5QSQY" height="344" width="425"

Marysia Ch. 

Film „Labirynt Fauna” został nakręcony przez meksykańskiego reżysera Guillermo del Toro, który jest zdobywcą Oskara i twórcą między innymi ,,Blade- wiecznego łowcy”, ,,Kręgosłupa diabła”, ,,Cronosa”. Del Toro jest uważany za jednego z najciekawszych reżyserów na świecie. Akcja filmu rozgrywa się podczas hiszpańskiej wojny domowej. Główną bohaterką jest dziewczynka - Ofelia. Film ten korzystając z fantastycznej formuły porusza tematykę wojennego okrucieństwa. Nie jest to jednak płytka opowieść o bólu, wojnie i ludzkich problemach, lecz obraz o głębszym znaczeniu, który po obejrzeniu nakłania do refleksji i przemyśleń.

Rok 1944, Hiszpanią rządzi generał Franco. Wspomniana wcześniej Ofelia jest przybraną córką kapitana, który podlega reżimowi Franco. Przeprowadza się ona do niego wraz ze swoją matką, która nosi w sobie jego dziecko, potomka, na którego kapitan czekał z utęsknieniem. Od samego początku filmu przedstawione widzom zostały dwa światy: realny i magiczny. Ofelia nie mogąc pogodzić się z okropnościami rzeczywistości ucieka w świat własnych marzeń i fantazji, gdzie poznaje tytułowego fauna. Stwór ten oznajmia dziewczynce, iż jest ona zagubioną księżniczką podziemnego królestwa i będzie mogła do niego wrócić, jeżeli wykona trzy zadania. Oba te światy łączą się. Świat z opowieści realizuje się w rzeczywistości. Mimo starań Ofelii od realnego życia nie ma ucieczki. Zło i groza wdziera się również do jej magicznego świata. Pomimo tego, że dziewczynka staje po stronie dobra i jest gotowa na poświęcenia, filmowa baśń nie kończy się szczęśliwie. Wygrywa śmierć - Ofelia ginie. Nawet zabicie sadystycznego kapitana Vidala nie uwalania świata od lęku i przemocy. W zakończeniu znajduje się też w pewnym sensie pocieszenie - Ofelia po śmierci trafia jako księżniczka do swojego magicznego świata i zasiada na tronie obok swoich rodziców.

Film ten przekazuje bardzo drastyczne zdarzenia jednak oplecione one zostały nutą fantazji, co nadaje obrazowi łagodności. Sądzę, że największe wrażenie robi na widzu scenografia, szczególnie magicznego świata Ofelii, jest ona bardzo tajemnicza, co podkreśla fantastyczność tego miejsca. W filmie można również zauważyć doskonałe animacje jak np. tytułowy faun. ,,Labirynt fauna’’ przedstawia też czasem rzeczy niezbyt miłe dla oka, chociażby jak olbrzymia, oślizgła ropucha ukryta w konarze drzewa, jednak uważam, że i te momenty przyciągają widza, wywołują w nim silne emocje, nie pozostaje on obojętnym. Obraz ten został doskonale wyreżyserowany co potwierdza geniusz Guillermo del Toro.

Uważam ten film za bardzo realistyczną wizję świata, która nie zawiera w sobie zbędnych koloryzacji. Elementami uwolnienia się od piekielnej rzeczywistości są chwile spędzone w magicznym świecie fauna. Jest to film o wyborach i zasadach, które rządzą światem ludzi. Przedstawiony w nim został kontrast: świat wojny oraz świat dziecięcych marzeń. Film ten jest skierowany do ludzi, którzy wiedzą gdzie patrzeć. To smutna opowieść o dojrzewaniu, o niemożności spełnienia marzeń brutalnie zniszczonych w zderzeniu z rzeczywistością.